Earliest political memory of the day #10

epm-10Η πρώτη μου πολιτική μνήμη είναι η εξής: όταν ήμουν στην πρώτη δημοτικού η αδερφή μου πήγε στο κατηχητικό και της άρεσε πολύ (τους μοίραζαν σοκολάτες και καραμέλες και έλεγαν “παραμύθια”). Ήθελε, λοιπόν, να πάω κι εγώ μαζί της. Θυμάμαι, τότε, τη μαμά μου να φωνάζει: όχι βέβαια και να σταματήσεις κι εσύ. Τις ώρες που τρως εκεί να τις δώσουμε να πάμε να καθαρίσουμε το σχολείο ή να βοηθήσουμε κανένα παιδάκι που είναι φτωχό, όχι να τις χαρίζουμε στους παπάδες.

My earliest political memory is the following: when I was in the first grade of primary school my sister used to attend the Sunday school and she used to like it a lot (they were given chocolates and candies and they were told “fairytales”). So, she wanted me too to go with her to the Sunday school. I remember then my mother bawling at her: ‘of course not, and you should stop too. We could be using all the hours that you waste there to clean the school or help a poor child, and not  give them away to the priests’.

 

 

Any thoughts?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.